Vragen · E-mail

Hoe schoon ik een e-maillijst op vóór een campagne?

Wat we op elk adres controleren

De verificatie werkt op twee niveaus, allebei voordat er iets wordt verzonden.

• De schrijfwijze, volgens de formele regels voor e-mailadressen uit de RFC-standaarden: structuur, toegestane tekens, leestekens op de verkeerde plaats.
• Het domein, door na te gaan dat het bestaat en is ingesteld om post te ontvangen (MX-record): een domein dat goed geschreven is maar niet bestaat, of geen inkomende post heeft, leidt naar geen enkele mailbox.

Daarbovenop voegt de engine drie nuttige meldingen toe, niet alleen een oordeel geldig/ongeldig:

• Typefout in het domein: “gmial.com” wordt herkend en de correctie ernaast voorgesteld, zodat je het contact terugwint in plaats van het te verliezen.
• Wegwerpadres: tijdelijke adressen, bedoeld om nooit een echte nieuwsbrief te ontvangen, worden gemeld voor wat ze zijn.
• Algemeen adres: “info@”, “administratie@”, “bestellingen@” zijn geldige adressen en blijven in de lijst — het is alleen nuttig om te weten dat er niet één persoon achter zit, om de toon van de campagne af te stemmen.

Wat we niet doen, en waarom

We controleren niet of de afzonderlijke mailbox echt bestaat door verbinding te maken met de mailserver van de ontvanger (SMTP-verificatie). Dat is een opdringerige techniek — ze klopt aan bij de server van een ander, één e-mailadres per keer — en bij de grote providers is ze bovendien onbetrouwbaar: veel providers antwoorden altijd “bestaat” om spammers niet te laten zien welke adressen echt zijn, dus het resultaat is niet betrouwbaarder dan een muntworp.

Het principe dat we volgen is een ander: het contact terugwinnen is meer waard dan het oordeel. Een lijst met een gecorrigeerde en gemelde typefout is nuttiger dan een lijst waaruit dat contact in stilte is geschrapt.

De uitkomst die je naast elk e-mailadres vindt

Het resultaat is niet gewoon ja of nee: elk adres komt terug met een melding die uitlegt wat we hebben gevonden, zodat je rij voor rij kunt beslissen wat je vóór de verzending doet.

• Geen melding: het adres is goed geschreven en het domein ontvangt post, er valt niets te corrigeren.
• Vorm gecorrigeerd: schrijfwijze rechtgezet, bijvoorbeeld spaties of hoofdletters op de verkeerde plaats weggehaald, zonder het adres inhoudelijk aan te raken.
• Typefout in het domein: het geschreven domein bestaat niet maar lijkt op een veelgebruikt domein, met de voorgestelde correctie ernaast.
• Wegwerpadres: bedoeld om nooit iets blijvends te ontvangen, in de gaten te houden als de campagne een contact vraagt dat in de tijd standhoudt.
• Algemeen adres: geldig, maar er zit waarschijnlijk een afdeling achter en geen persoon.
• Domein bestaat niet of is ongeldig: hier is bezorging niet mogelijk, en dit is het deel van de lijst dat je echt beter weghaalt vóór de verzending.

Hoe je de lijst verwerkt

Je kunt één adres per keer verifiëren op de site om een idee te krijgen, of de hele lijst in een bestand doorgeven: elke rij komt terug met de uitkomst ernaast, klaar om vóór de verzending te filteren. Roept je systeem onze API rechtstreeks aan, dan is de e-mailverificatie een eigen endpoint dat past in de flow die je al gebruikt om campagnes te versturen.

Een veld kan meerdere adressen bevatten — dat komt vaak voor in CRM-systemen met “email1; email2” in dezelfde cel: we splitsen ze en verifiëren ze allebei, zonder dat je het bestand eerst met de hand hoeft op te schonen. De andere kolommen van het bestand, voornaam, achternaam, postadres, blijven intact: we voegen alleen de kolommen toe met het e-mailadres in de juiste vorm en de uitkomst, zonder de rest van het bestand aan te raken.

Waarom je het vóór elke verzending doet

Een lijst met te veel onbestelbare adressen schaadt de reputatie van de afzender bij de e-mailproviders: hoe meer e-mails terugkomen, hoe groter de kans dat de volgende campagnes in de spam belanden, ook die aan echte contacten. De lijst opschonen vóór de verzending is niet alleen een kwestie van netheid: het beschermt de bezorgbaarheid van alle campagnes die erna komen.

Er is ook een eenvoudiger, bijna boekhoudkundige kant: elke e-mail naar een adres dat niet bestaat is een verspilde verzending, en bij een lijst van enkele tienduizenden contacten zie je het verschil tussen een opgeschoonde en een ruwe lijst meteen in de cijfers van de campagne, niet alleen in haar reputatie.

Hoe lang het duurt

Een lijst van een paar duizend adressen is in enkele minuten klaar; grote bestanden draaien in een wachtrij en je krijgt een e-mail als de opdracht klaar is, met het resultaat dertig dagen te downloaden. Voordat je begint zie je een voorbeeld met de kolommen die in het bestand zijn herkend: de bewerkingen worden pas afgeschreven als je bevestigt, niet bij het uploaden alleen. De prijslijst staat op de prijzenpagina.

Een typische rij

Uitkomst: typefout in het domein. De schrijfwijze is correct, het geschreven domein bestaat niet: de voorgestelde correctie is “gmail.com”. Het contact blijft bruikbaar in plaats van te worden afgekeurd; naam en postadres worden niet aangeraakt. Naam en e-mailadres zijn verzonnen voor demonstratiedoeleinden; elke verwijzing naar echte personen berust op toeval.