Τι είναι η ταχυδρομική διεύθυνση και πώς γράφεται

1. Τι είναι μια ταχυδρομική διεύθυνση
2. Τα μέρη μιας διεύθυνσης
3. Γιατί οι διευθύνσεις γράφονται λάθος
4. Κανονικοποίηση και επαλήθευση: δύο διαφορετικά πράγματα
5. Τι αλλάζει από χώρα σε χώρα
6. Οι συντεταγμένες και η ακρίβεια
7. Τι συμβαίνει σε ένα αρχείο
8. Διευθύνσεις και διπλοεγγραφές
9. Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι μια ταχυδρομική διεύθυνση

Μια ταχυδρομική διεύθυνση είναι η διαδρομή που οδηγεί σε μια πόρτα: η χώρα, η πόλη, η οδός, ο αριθμός στην οδό, και μέσα στο κτίριο το κλιμακοστάσιο ή το διαμέρισμα. Κάθε μέρος περιορίζει το προηγούμενο. Γι' αυτό μια διεύθυνση είναι δεδομένο με δομή, και τη δομή την αποφασίζει το ταχυδρομείο της χώρας.

Τα εθνικά ταχυδρομεία δημοσιεύουν ένα πρότυπο σύνταξης: τη σειρά των γραμμών, τι γράφεται με κεφαλαία, πού μπαίνει ο αριθμός, πώς γίνονται οι συντομογραφίες. Τα κέντρα διαλογής διαβάζουν τη διεύθυνση με μηχανήματα, και μια γραμμή εκτός θέσης ή ένας γενικός ταχυδρομικός κώδικας στέλνουν το γράμμα σε μια παραπάνω διαδρομή, ή πίσω.

Τα μέρη μιας διεύθυνσης

• Οδός·ένας τύπος (via, piazza, rue, straße, calle) και ένα όνομα. Ο τύπος μπορεί να μπαίνει πριν, μετά ή κολλητά στο όνομα· το όνομα μπορεί να έχει μόρια («de la», «van der») που παραμένουν με πεζά και συντομογραφίες («S.», «G.») που πρέπει να γραφτούν ολογράφως.
• Αριθμός·ένας αριθμός, μερικές φορές με γράμμα ή επίθημα («7a», «12/B», «14-16»), σε ορισμένες πόλεις με χρώμα (οι κόκκινοι αριθμοί της Γένοβας και της Φλωρεντίας). Μπαίνει πριν ή μετά την οδό ανάλογα με τη χώρα, και δεν πρέπει ποτέ να συγχέεται με το κλιμακοστάσιο, το διαμέρισμα ή τον όροφο.
• Κτίριο·Κλιμακοστάσιο, διαμέρισμα, όροφος και όνομα κτιρίου: βρίσκονται μέσα στο κτίριο, όχι στη γραμμή της οδού, και κάθε χώρα τα γράφει με τον δικό της τρόπο. Μένουν δίπλα στη διεύθυνση και, όπου το μητρώο γνωρίζει τις μονάδες του κτιρίου, ο έλεγχος τα επιβεβαιώνει.
• Ταχυδρομικός κώδικας·προσδιορίζει ένα κέντρο διανομής, όχι μια πόλη: οι μεγάλες πόλεις έχουν δεκάδες, και σε ορισμένες χώρες ο κώδικας προσδιορίζει το τμήμα της οδού ή το μεμονωμένο κτίριο. Έχει σταθερή μορφή ανά χώρα: πέντε ψηφία, τέσσερα ψηφία και δύο γράμματα, δύο ομάδες με κενό ή παύλα.
• Πόλη·ο δήμος, με κεφαλαία και με το επίσημο όνομά του. Ο οικισμός, η συνοικία ή το arrondissement είναι πρόσθετη πληροφορία: μπαίνουν στη δική τους θέση, και η τοποθεσία παραμένει ο δήμος.
• Επαρχία ή περιφέρεια·όπου η χώρα τη χρησιμοποιεί στη διεύθυνση: ο κωδικός επαρχίας στην Ιταλία, η πολιτεία στις Ηνωμένες Πολιτείες· στη Γερμανία, τη Γαλλία ή την Ισπανία δεν γράφεται.
• Χώρα·η τελευταία γραμμή, με κεφαλαία, στη γλώσσα του αποστολέα· το πρόθεμα μπροστά από τον ταχυδρομικό κώδικα (D-, F-, CH-) είναι ξεπερασμένη συνήθεια και αφαιρείται.

Γιατί οι διευθύνσεις γράφονται λάθος

Οι διευθύνσεις γράφονται λάθος επειδή τις γράφουν άνθρωποι, βιαστικά, ο καθένας με τον τρόπο του. Τα λάθη είναι πάντα τα ίδια, και αναγνωρίζονται.

• Συντομογραφίες: «v.», «p.zza», «str.», «avda.», «gt.». Όποιος τις γράφει τις καταλαβαίνει· μια μηχανή όχι, και δύο καρτέλες του ίδιου προσώπου δεν αναγνωρίζονται.
• Γενικός ή παλιός ταχυδρομικός κώδικας: 20100, 00100, ένας κώδικας από πριν από κάποια μεταρρύθμιση. Το γράμμα φτάνει σε λάθος κέντρο.
• Οικισμός αντί για δήμο, ή το αντίστροφο: η τοποθεσία που γράφτηκε είναι μια συνοικία, ένα απορροφημένο χωριό, μια βιομηχανική περιοχή, και ο δήμος δεν είναι σαφής.
• Πράγματα εκτός θέσης: «c/o», κλιμακοστάσιο, διαμέρισμα, όροφος και όνομα κτιρίου μέσα στη γραμμή της οδού, που γίνεται δυσανάγνωστη.
• Πόλη σε άλλη γλώσσα: Μόναχο για το München, Λισαβόνα για τη Lisboa, Αμβέρσα για το Antwerpen. Το ταχυδρομείο εκείνης της χώρας τη θέλει με το δικό της όνομα.
• Σωστή οδός, ανύπαρκτος αριθμός: το λάθος που κανένας κανόνας μορφής δεν βλέπει, και που μόνο το μητρώο διευθύνσεων μπορεί να δείξει.

Κανονικοποίηση και επαλήθευση: δύο διαφορετικά πράγματα

Κανονικοποίηση μιας διεύθυνσης σημαίνει να ξαναγραφτεί στην ταχυδρομική μορφή της χώρας της: ταχυδρομικός κώδικας στη σωστή μορφή, συντομογραφίες ολογράφως στην τοπική γλώσσα, κεφαλαία κατά τη συνήθεια, αριθμός εκεί όπου ανήκει, πόλη με το τοπικό της όνομα, ό,τι δεν ανήκει μεταφερμένο στη θέση του. Μπορεί να γίνει για κάθε διεύθυνση του κόσμου, επειδή η μορφή είναι κανόνας.

Επαλήθευση μιας διεύθυνσης σημαίνει να ελεγχθεί με το εθνικό μητρώο διευθύνσεων: υπάρχει αυτή η οδός σε εκείνον τον δήμο; υπάρχει αυτός ο αριθμός σε εκείνη την οδό; είναι αυτός ο ταχυδρομικός κώδικας ο δικός της; Μπορεί να γίνει μόνο όπου το μητρώο δημοσιεύεται και είναι σε λειτουργία, και προσθέτει τις συντεταγμένες του αριθμού. Μια διεύθυνση μπορεί να κανονικοποιηθεί χωρίς να επαληθευτεί· το αποτέλεσμα λέει πάντα ποιο από τα δύο έγινε.

Μια οδός που γράφτηκε λάθος ξαναβρίσκεται στο μητρώο της χώρας: ένα τυπογραφικό λάθος, ένας συντομευμένος τύπος οδού, λέξεις με άλλη σειρά. Αν η διόρθωση είναι σαφής, εφαρμόζεται και δηλώνεται· αν είναι πιθανές περισσότερες οδοί, εμφανίζονται ως προτάσεις και η διεύθυνση μένει όπως γράφτηκε.

Ένας κανόνας ισχύει και για τα δύο: κάθε αλλαγή δηλώνεται, και ό,τι δεν είναι γνωστό δεν επινοείται. Μια διεύθυνση που δεν μπορεί να ανασυσταθεί με βεβαιότητα βγαίνει με την αιτία.

Τι αλλάζει από χώρα σε χώρα

Κάθε χώρα έχει τη δική της γραμματική. Οι χώρες με το μητρώο σε λειτουργία, καθεμία με τη σελίδα της:

Για τις άλλες χώρες ισχύει η ταχυδρομική μορφή της χώρας: ταχυδρομικός κώδικας, συντομογραφίες, κεφαλαία, αριθμός, γραμμή της χώρας. Ο κατάλογος μεγαλώνει με τα μητρώα: όλες οι χώρες.

Οι συντεταγμένες και η ακρίβεια

Μια επαληθευμένη διεύθυνση έχει ένα σημείο στον χάρτη: γεωγραφικό πλάτος και μήκος του αριθμού, από το εθνικό μητρώο. Όταν ο ακριβής αριθμός δεν υπάρχει, το σημείο εκτιμάται ανάμεσα στους γειτονικούς αριθμούς της ίδιας οδού· όταν λείπει και αυτό, πέφτει στο σημείο της οδού ή στο κέντρο του δήμου. Το πεδίο της ακρίβειας λέει πάντα σε ποιο επίπεδο φτάσαμε — αριθμός, παρεμβολή, οδός, δήμος — ώστε όποιος χρησιμοποιεί τις συντεταγμένες να ξέρει πόσο να τις εμπιστευτεί.

Όπου το εθνικό μητρώο δεν δημοσιεύει μια περιοχή, το σημείο μπορεί να προέρχεται από το OpenStreetMap: στην περίπτωση αυτή η πηγή δηλώνεται και η αναφορά προέλευσης πρέπει να αναπαράγεται αν οι συντεταγμένες δημοσιευτούν.

Τι συμβαίνει σε ένα αρχείο

Ένα αρχείο διευθύνσεων — πελάτες, δωρητές, μέλη — είναι σχεδόν πάντα «βρόμικο» με τον τρόπο που περιγράφεται παραπάνω, και η βρομιά δεν φαίνεται μέχρι να αρχίσουν να επιστρέφουν τα γράμματα. Ανεβασμένο όπως είναι, επιστρέφει με μία επιπλέον στήλη για κάθε πεδίο που τακτοποιήθηκε και μία στήλη με το αποτέλεσμα: σωστό, τροποποιημένο με το τι άλλαξε, προς έλεγχο με την αιτία. Οι στήλες που δεν σχετίζονται μένουν ανέπαφες, με την αρχική τους σειρά.

Μπορείτε να ανεβάσετε CSV, Excel, LibreOffice, JSON ή XML. Αν το αρχείο δεν έχει στήλη για τη χώρα, επιλέξτε πριν από την έναρξη την προεπιλεγμένη χώρα: ισχύει μόνο για τις γραμμές που δεν δηλώνουν καμία.

Οι γραμμές προς έλεγχο είναι συνήθως λίγες, και είναι αυτές που κανένας κανόνας δεν μπορεί να αποφασίσει: μια οδός που δεν βρίσκεται στον δήμο, ένας αριθμός που δεν υπάρχει. Εκεί χρειάζεται ένας άνθρωπος, και το αποτέλεσμα τις βάζει στη σειρά. Πώς να προετοιμάσετε το αρχείο, σε αυτή τη σελίδα.

Διευθύνσεις και διπλοεγγραφές

Το ίδιο πρόσωπο στην ίδια διεύθυνση, γραμμένο με δύο τρόπους, είναι η πιο συνηθισμένη διπλοεγγραφή σε μια λίστα επαφών, και η πιο δύσκολη να εντοπιστεί με ένα υπολογιστικό φύλλο: «v. Leopardi 4» και «Via Giacomo Leopardi, 4» είναι διαφορετικές συμβολοσειρές. Η κανονικοποίηση των διευθύνσεων πριν από τη σύγκριση φέρνει τις δύο γραφές στην ίδια μορφή· για τις ξένες διευθύνσεις ένα κλειδί σύγκρισης κάνει την ίδια δουλειά στη γλώσσα της χώρας («350 Fifth Avenue» και «350 5th Ave» ταυτίζονται).

Έπειτα η σύγκριση κοιτάζει το ονοματεπώνυμο — υποκοριστικά, αρχικά, επώνυμο και όνομα αντεστραμμένα, τυπογραφικά λάθη — και τα στοιχεία επικοινωνίας, και δίνει ένα επίπεδο βεβαιότητας για κάθε ομάδα. Πώς λειτουργεί, στην αφαίρεση διπλοεγγραφών.

Συχνές ερωτήσεις